Vrije beroepers zijn met voorsprong de grootste groep zelfstandigen. Afgetekend. En toch blijft bij mij het gevoel hangen dat we van beleidsmakers nog niet steeds het gehoor krijgen dat we verdienen. 

Tom Bovyn

De hemel 

We beseffen te weinig dat we al in de hemel zijn, zei Leo Van Broeck op onze Dag van het Vrije Beroep in het Atomium zo treffend. Ik zat ook op dat podium en de uitspraak bleef aan me kleven.  
Het deed me nadenken over onze Federatie zelf. 

Beseffen we met z’n allen wel genoeg dat we ook met onze Federatie al in de hemel zijn? Op zo’n dag van feest en vertier is het best gemakkelijk om euforisch te worden, maar eigenlijk is het goede gevoel dat ik aan het vieren van al onze vrije beroepers overhield, wel terecht. Dag in dag uit verbinden onze lidorganisaties met elkaar. En dat doen ze steeds om elkaar te helpen én van elkaar bij te leren. En daar wordt het vrije beroep dan ook weer beter van. 

Ik loop dan misschien wel met mijn hoofd in de wolken, maar sta tegelijk ook met de voeten op de grond. Het werk van ons, en aan onze Federatie, is verre van af. Maar dat hoeft ook niet. We beseffen dat, en blijven hard werken. 
Uit ons cijfermateriaal bleek nog maar eens dat de vrije beroepers met voorsprong de grootste groep zelfstandigen zijn. Afgetekend. En toch blijft bij mij het gevoel hangen dat we van beleidsmakers nog niet steeds het gehoor krijgen dat we verdienen. 
Dat we onszelf dus al in de hemel wanen is goed, maar de noden van onze vrije beroepers mogen niet in de wolken blijven hangen. 
Wees maar gerust dat wij daarover zullen waken. 

Voorzitter Tom Bovyn